Τέλη και πρόστιμα αυθαίρετης διαφήμισης

Αυθαίρετη διαφήμιση - Προσφυγή κατά αποφάσεων δημάρχου επιβολής τελών και προστίμου - Υπαίθρια διαφήμιση σε γήπεδο κατά τις αγωνιστικές ημέρες καθ’ υπέρβαση της χορηγηθείσας άδειας – Επιβολή μετά από έλεγχο των αναλογούντων τελών και ισόποσου προστίμου δυνάμει των άρθρων 15 και 16 του β.δ/τος της 24-9/20-10-1958 και 1 του ν. 2946/2001.

Του Γιώργου Τσερκέζη, ΔΝ Δικηγόρου

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 673/2021

το ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Τμήμα ΣΤ' Μονομελές
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 4 Σεπτεμβρίου 2020, με δικαστή την Βασιλική Αγγελοπούλου, Πρωτόδικη Διοικητικών Δικαστηρίων και γραμματέα την Ελένη Ξενιτίδου, δικαστική υπάλληλο,
γ ι α να δικάσει την προσφυγή με χρονολογία κατάθεσης 19 Φεβρουάριου 2016 (ΠΡ731/2016),
της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………….Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός …… αρ. ….και …..-……), εκπροσωπείται νόμιμα και για την οποία παραστάθηκε με δήλωση κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Διοικ.Δικ., που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999, Α' 97), όπως ισχύει, ο πληρεξούσιος δικηγόρος Σπυρίδων Χριστοφορίδης,
κατά του Δήμου………, που εκπροσωπείται από τον Δήμαρχο………., για τον οποίο παραστάθηκε με δήλωση κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Διοικ.Δικ., όπως ισχύει, ο πληρεξούσιος δικηγόρος Γεώργιος Τσερκέζης.
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα.
Η κρίση του Δικαστηρίου είναι η εξής:

1.Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, η οποία εισάγεται νόμιμα σε ,νέα συζήτηση μετά την δημοσίευση της 7553/2019 προδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου τούτου και αφού εκτελέστηκαν όσα διατάχθηκαν με αυτήν, επιδιώκεται η ακύρωση ή, διαφορετικά, η τροποποίηση (με μείωση του επίδικου ποσού): α) των ...../2015 και .../2015 αποφάσεων του Δημάρχου………, με τις οποίες επιβλήθηκαν σε βάρος της προσφεύγουσας εταιρίας τέλη ποσού 989,10 ευρώ και 1.156,05 ευρώ, αντίστοιχα και ισόπoσα πρόστιμα, για αυθαίρετη (άνευ αδείας) διενέργεια διαφήμισης, καθώς και κατ’ εκτίμηση β) της εγγραφής της προσφεύγουσας στους βεβαιωτικούς καταλόγους του Δήμου ………. για συνολικό ποσό χρέους 4.290,30 ευρώ προερχόμενο από τις ανωτέρω καταλογιστικές πράξεις, η οποία της κοινοποιήθηκε με το 1-2/20-1-2016 έγγραφο του Δήμου
2.Επειδή, στο άρθρο 78 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «1. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται, ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος. 2. ... 3. ... 4. Το αντικείμενο της φορολογίας, ο φορολογικός συντελεστής, οι απαλλαγές ή εξαιρέσεις από την φορολογία ... δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης. ... 5...... Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Συντάγματος,
όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο, μετά από την αναθεώρησή του με το Ψήφισμα της 27ης Μαίου 2008 της Η' Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, που δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. 102 Α/2-6-2008: «1. Η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ... 2. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. 3. ... 6. Το Κράτος λαμβάνει τα νομοθετικά, κανονιστικά και δημοσιονομικά μέτρα που απαιτούνται για την εξασφάλιση της οικονομικής αυτοτέλειας και των πόρων που είναι αναγκαίοι για την εκπλήρωση της αποστολής και την άσκηση των αρμοδιοτήτων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης με ταυτόχρονη διασφάλιση της διαφάνειας κατά τη διαχείριση των πόρων αυτών. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την απόδοση και κατανομή, μεταξύ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, των φόρων ή τελών που καθορίζονται υπέρ αυτών και εισπράττονται από το Κράτος. Κάθε μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από κεντρικά ή περιφερειακά όργανα του Κράτους προς την τοπική αυτοδιοίκηση συνεπάγεται και τη μεταφορά των αντίστοιχων πόρων. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τον καθορισμό και την είσπραξη τοπικών εσόδων απευθείας από τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.».
3.Επειδή, εξάλλου, το βασιλικό διάταγμα της 24-9/20-10-1958 «Περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον νόμου των ισχυουσών διατάξεων περί των προσόδων των δήμων και κοινοτήτων» (Α' 171/20-10-1958) ορίζει στο άρθρο 15, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 1900/1990 (Α' 125), η δε παρ. 3 αυτού αντικαταστάθηκε με την παρ. 6 του άρθρου 9 του ν. 2880/2001 (Α' 9/30-1-2001) ότι: «1. Επιβάλλεται υπέρ των δήμων και κοινοτήτων τέλος για κάθε διαφήμιση• που γίνεται με οποιονδήποτε τρόπο και μορφή σε χώρους που βρίσκονται μέσα στα διοικητικά τους όρια. Ο συντελεστής του τέλους καθορίζεται με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, κατά περιοχή και κατηγορία διαφήμισης, ως εξής: Κατηγορία Α'. Για διαφημίσεις που αναγράφονται ή αναρτώνται ή επικολλούνται: α γ. ... καθώς και σε χώρους σταδίων και γηπέδων που καθορίζονται από τη διοίκηση των αντίστοιχων φορέων, δ.... από δραχμές πενήντα (50) μέχρι εκατόν είκοσι πέντε (125) εβδομαδιαίως το τετραγωνικό μέτρο ... 3. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος, το κατά κατηγορία και περίπτωση τέλος διαφήμισης της παρ. 1 μπορεί να αναπροσαρμόζεται κατά το ποσοστό του πληθωρισμού, με τον οποίο έκλεισε το έτος. 4. ...», στο άρθρο 16, όπως οι παράγραφοι 2 και 3 αυτού αντικαταστάθηκαν με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 57 του ν. 1416/1984 (Α' 18), ότι: «1. Δικαιούχος του τέλους διαφήμισης είναι δήμος ή η κοινότητα εις την περιφέρειαν του οποίου γίνεται η διαφήμισις ... 2. Η διαφήμιση γίνεται με άδεια του δημάρχου ή προέδρου κοινότητας ύστερα από αίτηση του διαφημιζομένου που συνοδεύεται από σχέδιο διαφήμισης. ... 3. Σε κάθε περίπτωση, για την καταβολή του τέλους και του προστίμου που προβλέπει το άρθρο 73, είναι υπόχρεοι εις ολόκληρο ο διαφημιστής, ο διαφημιζόμενος, καθώς και ο κύριος ο νομέας και ο επικαρπωτής του χώρου στον οποίον γίνεται η διαφήμιση ...» και στο άρθρο 73, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 19 του ν. 1080/1980 (Α' 246), ότι: «1. Επί μη υποβολής δηλώσεως ή υποβολής ανακριβούς δηλώσεως ή εκπροθέσμου υποβολής τοιαύτης, οσάκις δια την βεβαίωσιν φόρων ή τελών ή δικαιωμάτων απαιτείται υποβολή δηλώσεως ή μη εκπληρώσεως άλλων νομίμως επιτασσομένων υποχρεώσεων, ο υπόχρεως υπόκειται και εις πρόστιμον, ως ακολούθως, εφ’ όσον δεν ορίζεται άλλως υπό των διατάξεων του παρόντος β.δ/τος: α) Επί μη υποβολής δηλώσεως, εις ποσόν ίσον προς τον οφειλόμενον φόρον ή τέλος ή δικαίωμα, β) .... 2. Το πρόστιμον επιβάλλεται υποχρεωτικώς δΓ ητιολογημένης αποφάσεως του δημάρχου ή προέδρου κοινότητος βάσει σχετικής εκθέσεως δημοτικού ή κοινοτικού οργάνου και εισπράττεται ως και τα λοιπά έσοδα. 3. ...».
4.Επειδή, κατά την έννοια της ανωτέρω συνταγματικής διάταξης του άρθρου 78 παρ. 4, ερμηνευομένης σε συνδυασμό με το άρθρο 102 του Συντάγματος, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο, και ιδίως με τις διατάξεις της παραγράφου 1 και του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 6 του τελευταίου αυτού άρθρου, με τις οποίες η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανατίθεται στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και επιβάλλεται στο Κράτος να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζονται οι αναγκαίοι πόροι για την εκπλήρωση της αποστολής τους, δεν αποκλείεται, προκειμένου ειδικώς περί φόρου υπέρ οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, που αποτελεί έσοδο του οργανισμού για την αντιμετώπιση τοπικών αναγκών και την αποτελεσματική άσκηση των κατά το Σύνταγμα αρμοδιοτήτων του, να παρέχεται από το νομοθέτη εξουσιοδότηση στην διοίκηση του οργανισμού να κρίνει ως προς την σκοπιμότητα για την επιβολή του φόρου και να ορίσει το ύψος του φόρου και τον φορολογικό συντελεστή στο πλαίσιο, όμως, των ορίων που ορίζονται κατά συγκεκριμένο τρόπο με τυπικό νόμο (βλ. ΣτΕ Ολομ. 3300-3302/2014). Περαιτέρω, με τις ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 15 του β.δ/τος της 24-9-1958. όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 1900/1990, με τις οποίες επιδιώκεται η υλοποίηση της συνταγματικούς επιβαλλομένης μέριμνας του Κράτους για την εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων προς εκπλήρωση της αποστολής των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, επιτράπηκε στους δήμους και στις κοινότητες να επιβάλλουν υπέρ αυτών, με κανονιστική απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, οικονομικό βάρος, το οποίο δεν συνάπτεται προς ειδική αντιπαροχή των οργανισμών αυτών και, συνεπώς, αποτελεί φόρο (βλ. ΣτΕ Ολομ. 3300-3302/2014, πρβλ. ΣτΕ 656/2020). Εξάλλου, με τις ανωτέρω διατάξεις καθορίζεται ο συντελεστής του φόρου κατ’ ανώτατο όριο και κατά κατηγορία και περιοχή διαφήμισης, παρέχεται δε η δυνατότητα με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος, το κατά κατηγορία και περίπτωση τέλος διαφήμισης της παρ. 1 του ως άνω άρθρου να μπορεί να αναπροσαρμόζεται κατά το ποσοστό του πληθωρισμού, με τον οποίο έκλεισε το έτος. Με τις ως άνω διατάξεις καθορίζονται τα ουσιώδη στοιχεία του επιδίκου φόρου και, ειδικότερα, το υποκείμενο (ο διαφημιστής, ο διαφημιζόμενος, καθώς και ο κύριος, ο νομέας και επικαρπωτής του χώρου στον οποίο γίνεται η διαφήμιση, οι οποίοι είναι υπόχρεοι σε ολόκληρο για την καταβολή του), το αντικείμενο του φόρου (η αξία της διαφήμισης που γίνεται στους χώρους που περιγράφονται στο νόμο και βρίσκονται μέσα στα διοικητικά όρια του ΟΤΑ), καθώς και τα όρια, εντός των οποίων θα κινηθεί το εξουσιοδοτούμενο όργανο των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης για τον καθορισμό του συντελεστή του φόρου, εφόσον αποφασίσει την επιβολή του εν λόγω φόρου, κατόπιν στάθμισης των ειδικών τοπικών αναγκών (σύμφωνα με τις ειδικότερες, κατά τα ανωτέρω, ρυθμίσεις του νόμου κατά κατηγορία και περιοχή διαφήμισης). Κατά συνέπεια, σύμφωνα με όσα εκτίθενται ανωτέρω, η διάταξη του άρθρου 15 του β.δ/τος της 24-9-1958, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 1900/1990, δεν αντίκειται στο άρθρο 78 παρ. 4 του Συντάγματος (βλ. ΣτΕ Ολομ. 3300-3302/2014).
5. Επειδή, περαιτέρω, ο ν 2946/2001 «Υπαίθρια Διαφήμιση, Συμπολιτείες Δήμων και Κοινοτήτων και άλλες διατάξεις» (Α' 224), όπως ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, ορίζει στο άρθρο 1 ότι: «1. Στην έννοια της υπαίθριας διαφήμισης κατά το νόμο αυτόν, περιλαμβάνεται η υπαίθρια και δημόσια προβολή με κάθε τρόπο και μέσο, μηνυμάτων κάθε μορφής, για την προώθηση εμπορικών και επαγγελματικών σκοπών ή άλλων συναφών δραστηριοτήτων. 2. Υπαίθριες διαφημίσεις κατά την παραπάνω έννοια συνιστούν ιδίως: α. ... γ. Οι διαφημίσεις σε χώρους σιδηροδρομικών, λιμενικών και αεροπορικών σταθμών, σε στάδια και γήπεδα ...» και στο άρθρο 5 παρ. 1 ότι: «1. Για την υπαίθρια διαφήμιση, απαιτείται προηγούμενη άδεια η οποία χορηγείται με απόφαση του Δημάρχου ή του Προέδρου της Κοινότητας,ύστερα από αίτηση που συνοδεύεται από τα απαραίτητα στοιχεία για τον προσδιορισμό του τέλους και προηγούμενη καταβολή του τέλους διαφήμισης που προβλέπεται στο άρθρο 15 TOU β.δ. 24.9/20.10 1958 "Περί Κωδικοποιήσεως σε Ενιαίον Κείμενον Νόμου των ισχυουσών διατάξεων περί των προσόδων των Δήμων και Κοινοτήτων" (ΦΕΚ 171 Α'), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Άδεια η οποία χορηγείται με απόφαση του Δημάρχου ή Προέδρου της Κοινότητας απαιτείται επίσης για την τοποθέτηση πλαισίων από τον διαφημιστή ή τον διαφημιζόμενο. Για την έκδοσή της προηγείται έλεγχος των αρμόδιων οργάνων του Δήμου ή της Κοινότητας, τα οποία εξετάζουν αν τα πλαίσια πληρούν τις προδιαγραφές, οι οποίες ορίζονται στις κανονιστικές πράξεις που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση της παρ. 8 του άρθρου 3».
6.Επειδή, τέλος, στο άρθρο 59 του ν. 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης» (Α' 87/7-6-2010), με τίτλο «Αντιδήμαρχοι», όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο, ορίζεται ότι: « 1. Το δήμαρχο επικουρούν οι Αντιδήμαρχοι. Αντιδήμαρχοι είναι οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας που ορίζει ο δήμαρχος και στους οποίους μεταβιβάζει την άσκηση αρμοδιοτήτων καθ’ ύλην και κατά τόπο. ... 6. Η απόφαση του δημάρχου με την οποία ορίζονται οι Αντιδήμαρχοι και τους μεταβιβάζονται αρμοδιότητες κατά την παράγραφο 1 του παρόντος δημοσιεύεται σε μία τουλάχιστον ημερήσια εφημερίδα και, αν δεν υπάρχει ημερήσια, σε μία εβδομαδιαία εφημερίδα της πρωτεύουσας του νομού και αναρτάται και στην ιστοσελίδα του δήμου......
7.Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας, όπως συμπληρώθηκαν με την 7553/2019 προδικαστική απόφαση, μεταξύ των οποίων και οι ..../20-8-2015 και .../20-8-2015 εκθέσεις ελέγχου (αυτοψίας) των υπαλλήλων του Δήμου ………… και………, προκύπτουν τα εξής: Με την 439/23-3-2011 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου………, καθορίσθηκε για το έτος 2011, βάσει του άρθρου 5 του ν. 1900/1990, ο συντελεστής των τελών για τις αναγραφόμενες, αναρτώμενες και επικολλημένες διαφημίσεις που γίνονται με οποιοδήποτε τρόπο και μορφή, μεταξύ άλλων και, σε στάδια και γήπεδα, σε 0,63 ευρώ την εβδομάδα. Αντίγραφο της απόφασης αυτής τοιχοκολλήθηκε κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 66 του β.δ. της 24-9/20-10-1958 στην είσοδο του δημοτικού καταστήματος του Δήμου ………… παρουσία δύο μαρτύρων, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο αντίγραφο του από 30-3-2011 αποδεικτικού δημοσίευσης, το οποίο υπογράφεται από τη δημοτική υπάλληλο …… που διενήργησε την τοιχοκόλληση και από τους δύο μάρτυρες. Κατόπιν σχετικών αιτήσεων της προσφεύγουσας προς το Δήμο …….. χορηγήθηκαν σ’ αυτήν, αναδρομικώς (με καταβολή των αναλογούντων τελών και αντίστοιχου προστίμου), άδειες για τη διενέργεια διαφημίσεων σε σταθερές πινακίδες και σε ηλεκτρονικά μηνύματα, συνολικού εμβαδού 305,70 τετρ. μέτρων, στο γήπεδο της………. Ειδικότερα, χορηγήθηκαν: α) η από 4-12- 2014 άδεια για το χρονικό διάστημα από 4-8-2014 έως 31-8-2014, για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά τις αγωνιστικές ημέρες 5-8-2014, 14-8-2014, 24-8- 2014 και 28-8-2014, β) η από 4-12-2014 άδεια για το χρονικό διάστημα από 8-9-2014 έως 28-9-2014, για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά τις αγωνιστικές ημέρες 13-9-2014, 18-9-2014 και 28-9-2014, γ) η από 4-12-2014 άδεια για το χρονικό διάστημα από 13-10-2014 έως 31-10-2014, για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά τις αγωνιστικές ημέρες 19-10-2014, 23-10-2014, 26-10-2014 και 28-10-2014, δ) η από 21-4-2015 άδεια για το χρονικό διάστημα από 9-11-2014 έως 30-11-2014, για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά τις αγωνιστικές ημέρες 9-11-2014 και 30-11-2014, ε) η από 21-4-2015 άδεια για το χρονικό διάστημα από 11-12-2014 έως 14-12-2014, για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά τις αγωνιστικές ημέρες 11-12-2014 και 14-12-2014, στ) η από 21-4-2015 άδεια για το χρονικό διάστημα από 3-1-2015 έως 31-1-2015, για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά τις αγωνιστικές ημέρες 3-1-2015, 18-1-2015 και 31-1-2015, ζ) η από 21-4-2015 άδεια για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά την αγωνιστική ημέρα 8-2-2015, η) η από 12-5-2015 άδεια για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά την αγωνιστική ημέρα 28-2- 2015, θ) η από 12-5-2015 άδεια για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά την αγωνιστική ημέρα 15-3-2015, ι) η από 12-5-2015 άδεια για το χρονικό διάστημα από
5-4-2015 έως 26-4-2015, για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά τις αγωνιστικές ημέρες 5-4-2015 και 26-4-2015, ια) η από 12-5-2015 άδεια για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά την αγωνιστική ημέρα 3-5-2015, ιβ) η από 23-6-2015 άδεια για το χρονικό διάστημα από 24-5-2015 έως 27-5-2015, για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά τις αγωνιστικές ημέρες 24-5-2015 και 27-5-2015 και ιγ) η από 23-6-2015 άδεια για ανάρτηση διαφημιστικών μηνυμάτων κατά την αγωνιστική ημέρα 3-6-2015. Σε ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν από τους παραπάνω δημοτικούς υπαλλήλους στις 5-8-2014, 14-8-2014, 24-8-2014, 28-8-2014, 13-9-2014, 18-9-2014, 28-9-2014, 19-10-2014, 23-10-2014, 26-10-2014, 29-10-2014, 9-11-2014, 30-11-2014, 11-12-2014, 14-12-2014, στο παραπάνω γήπεδο της………, διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα προέβη σε διενέργεια διαφημίσεων με διαφημιστικές πινακίδες και ηλεκτρονικά μηνύματα, κατά τους αγώνες που πραγματοποιήθηκαν στις παραπάνω ημερομηνίες ως εξής: Στις 5-8- 2014 συνολικού εμβαδού 227 τετρ. μέτρων, στις 14-8-2014 συνολικού εμβαδού 393 τετρ. μέτρων, στις 24-8-2014 συνολικού εμβαδού 465 τετρ. μέτρων, στις 28-8-2014 συνολικού εμβαδού 449 τετρ. μέτρων, στις 13-9-2014 συνολικού εμβαδού 480 τετρ. μέτρων, στις 18-9-2014 συνολικού εμβαδού 455 τετρ. μέτρων, στις 28-9-2014 συνολικού εμβαδού 470 τετρ μέτρων, στις 19-10-2014 συνολικού εμβαδού 470 τετρ. μέτρων, στις 23-10-2014 συνολικού εμβαδού 467 τετρ. μέτρων, στις 26-10-2014 συνολικού εμβαδού 470 τετρ. μέτρων, στις 29-10-2014 συνολικού εμβαδού 447 τετρ. μέτρων, στις 9-11-2014 συνολικού εμβαδού 470 τετρ. μέτρων, στις 30-11-2014 συνολικού εμβαδού 470 τετρ. μέτρων, στις 11-12-2014 συνολικού εμβαδού 479 τετρ. μέτρων και στις 14-12-2014 συνολικού εμβαδού 470 τετρ. μέτρων. Όπως αναφέρεται στην οικεία έκθεση ελέγχου, για κάθε μία από τις παραπάνω ημέρες η προσφεύγουσα πλήρωσε στο Δήμο………, για κάθε μία ημέρα, τέλη διαφήμισης για 330 τετρ. μέτρα. Έτσι προέκυψε συνολική διαφορά 1.835 τετρ. μέτρων για τα οποία δεν είχε λάβει άδεια διαφήμισης και δεν είχε καταβάλει τα αναλογούντα τέλη συνολικού ποσού 1.156,05 ευρώ, δηλαδή 1.835 τετρ. μέτρα X 0,63 ευρώ (βλ. την ..../20-8-2015 έκθεση ελέγχου). Επίσης, σε ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν από τους παραπάνω δημοτικούς υπαλλήλους στο ίδιο ως άνω γήπεδο, στις 3-1-2015, 18-1-2015, 31-1-2015, 8-2-2015, 14-3-2015, 18-3-2015, 5-4- 2015, 26-4-2015, 3-5-2015, 24-5-2015, 27-5-2015 και 3-6-2015 διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα προέβη σε διενέργεια διαφημίσεων με διαφημιστικές πινακίδες και ηλεκτρονικά μηνύματα, κατά τους αγώνες που πραγματοποιήθηκαν στις παραπάνω ημερομηνίες ως εξής: Στις 3-1-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 13-1 - 2015 συνολικού εμβαδού 470 τετρ. μέτρων, στις 31-1-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 8-2-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 14-3-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 18-3-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 5-4-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 26-4-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 3-5-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 24-5-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων, στις 27-5-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων και στις 3-6-2015 συνολικού εμβαδού 460 τετρ. μέτρων. Όπως αναφέρεται στην οικεία έκθεση ελέγχου, για κάθε μία από τις παραπάνω ημέρες η προσφεύγουσα πλήρωσε στο Δήμο………., για κάθε μία ημέρα, τέλη διαφήμισης για 330 τετρ. μέτρα Έτσι προέκυψε συνολική διαφορά 1.570 τετρ. μέτρων για τα οποία δεν είχε λάβει άδεια διαφήμισης και δεν είχε καταβάλει τα αναλογούντα τέλη συνολικού ποσού 980,10 ευρώ, δηλαδή 1.570 τετρ. μέτρα X 0,63 ευρώ (βλ. την ..../20-8-2015 έκθεση ελέγχου). Με βάση τις διαπιστώσεις αυτές και αφού λήφθηκε υπόψη η προαναφερόμενη 439/23-3-2011 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου………, εκδόθηκαν οι .../2015 και .../2015 αποφάσεις της Αντιδημάρχου Οικονομικών του Δήμου ………, …………, στην οποία μεταβιβάσθηκαν, με την .../2015 απόφαση του Δημάρχου……, μεταξύ άλλων και οι αρμοδιότητες της διαχείρισης των πάσης φύσεως δημοτικών εσόδων (μεταξύ των οποίων των δημοτικών φόρων και τελών), της επιβολής πόσης φύσεως προστίμων και της συνυπογραφής των αντίστοιχων βεβαιωτικών καταλόγων. Με τις αποφάσεις αυτές επιβλήθηκαν σε βάρος της προσφεύγουσας τέλη ποσού 1.156,05 ευρώ και 989,10 ευρώ αντίστοιχα, καθώς και ισόποσα πρόστιμα αντιστοίχως, για αυθαίρετη (άνευ αδείας) διενέργεια διαφήμισης, κατ’ επίκληση των διατάξεων των άρθρων 5 του ν. 1900/1990, 19 του ν. 1080/1980 και 2 παρ 1 του ν. 2946/2001, ακολούθησε δε η σύνταξη του βεβαιωτικού καταλόγου του έτους 2016, στο οποία καταχωρήθηκε το παραπάνω συνολικό χρέος της προσφεύγουσας συνολικού ποσού 4.290,30 ευρώ. Ήδη, με την κρινόμενη προσφυγή αμφισβητείται η νομιμότητα και η ορθότητα των ανωτέρω καταλογιστικών πράξεων, καθώς και η εγγραφή της προσφεύγουσας στους βεβαιωτικούς καταλόγους του Δήμου ……… για τα καταλογισθέντα με τις ανωτέρω πράξεις ποσά και ζητείται η ακύρωσή τους ή, διαφορετικά, η τροποποίησή τους. Αντίθετα, ο διάδικος Δήμος, με την .../2017 έκθεση των απόψεών του ζητά την απόρριψη της κρινόμενης προσφυγής, προβάλλοντας ότι οι ένδικες πράξεις είναι σύννομες.
8.Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, όπως αναπτύσσεται με το κατατεθέν στις 20-5-2019 υπόμνημα, η προσφεύγουσα προβάλλει κατ’ αρχάς, ότι η παρεχόμενη από Το άρθρο 15 του β.δ/τος της 24-9-1958, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 1900/1990, εξουσιοδότηση προς τα οικεία δημοτικά συμβούλια, για τον καθορισμό, με την έκδοση κανονιστικών αποφάσεων, του ύψους των κατά κατηγορίες διαφήμισης καταβλητέων τελών, συνιστά εξουσιοδότηση για καθορισμό φορολογικών συντελεστών, η οποία αντιβαίνει στο άρθρο 78 του Συντάγματος και συνεπώς η 439/2011 κανονιστική απόφαση του Δήμου καθ’ ό μέρος αφορά τον καθορισμό τέτοιων συντελεστών των τελών διαφήμισης, βάσει των οποίων επιβλήθηκαν τα επίδικα τέλη, είναι παράνομη. Ενόψει τούτων, ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις του Δημάρχου…………, οι οποίες εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογή της ανωτέρω κανονιστικής απόφασης είναι παράνομες και ακυρωτέες κατά το μέρος που επιβάλλουν τέλη διαφήμισης βάσει συντελεστών που υπερβαίνουν τους ελάχιστους οριζόμενους στο νόμο, αλλά και ως προς το ποσό του προστίμου που υπερβαίνει το ποσό που θα προέκυπτε με εφαρμογή των ελάχιστων οριζόμενων στο νόμο συντελεστών των τελών. Δεδομένου, όμως, ότι τα επίδικα δημοτικά τέλη διαφήμισης και τα ισόποσα πρόστιμα επιβλήθηκαν βάσει της 439/2011 κανονιστικής απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου………, η οποία εκδόθηκε με βάση τη νομοθετική εξουσιοδότηση που παρέχει η προαναφερόμενη διάταξη του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 15 του από 24-9/20-10-1958 β.δ/τος, η οποία όπως αναφέρθηκε στην 4η σκέψη της παρούσας, δεν αντίκειται στο άρθρο 78 του Συντάγματος, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος (βλ.και ΣτΕ 2331/2016).
9.Επειδή, περαιτέρω, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η ως άνω Αντιδήμαρχος δεν ήταν αρμόδια να εκδώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, καθόσον η παραπάνω ..../2015 απόφαση του Δημάρχου ……… δεν έχει δημοσιευθεί σε καμία εφημερίδα της ……… ούτε έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Δήμου……. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος δεδομένου ότι αφενός αντίγραφο της ως άνω απόφασης δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «......», όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο από τον καθ’ ου απόσπασμα του από 7-3-2015 φύλλου της εφημερίδας και αφετέρου η εν λόγω απόφαση έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο στις 5-3-2015, όπως προκύπτει από τη σχετική σημείωση στην πρώτη σελίδα αυτής, με αριθμό διαδικτυακής ανάρτησης (ΑΔΑ) ..., συνεπώς δε, τηρήθηκε ο τύπος δημοσίευσής της που ορίζεται στο άρθρο 59 του ν. 3852/2010.
10.Επειδή, στη συνέχεια, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις λανθασμένα διαλαμβάνουν ότι οι επίμαχες διαφημίσεις υπάγονται στους όρους του άρθρου 1 του ν. 2946/2001, καθόσον, όπως ισχυρίζεται, οι εν λόγω διαφημίσεις έγιναν εντός του γηπέδου και δεν μπορούν να υπαχθούν στην έννοια της υπαίθριας διαφήμισης, αφού δεν πρόκειται περί δημόσιας προβολής, είναι δε ορατές μόνο από τους παρευρισκόμενους εντός του γηπέδου και μάλιστα μόνο κατά τη διάρκεια των ποδοσφαιρικών αγώνων, δηλαδή για ένα εξαιρετικά περιορισμένο χρονικό διάστημα, ως διαφημίσεις δε σε γήπεδα κατά την παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 2946/2001 θα πρέπει να θεωρηθούν μόνο οι διαφημίσεις που διεξάγονται στο εξωτερικό τμήμα των γηπέδων και άρα είναι προσβάσιμες σε αόριστο αριθμό προσώπων. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, δεδομένου ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 περ. γ' του ν. 2946/2001, ως υπαίθριες διαφημίσεις νοούνται και αυτές που διενεργούνται εντός γηπέδων και απευθύνονται σε ευρύ κοινό κατά τη διάρκεια των ποδοσφαιρικών αγώνων, ασχέτως του χρόνου που διαρκούν οι αγώνες, του αριθμού των προσώπων που τους παρακολουθούν ή της συχνής ή μη περιοδικότητας αυτών.
11.Επειδή, ακολούθως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις του Δημάρχου ……… πρέπει να ακυρωθούν διότι στερούνται της απαιτούμενης πλήρους και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ενώ η έλλειψη αυτή δεν αναπληρώνεται από τις οικείες εκθέσεις ελέγχου των δημοτικών υπαλλήλων. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από τις ίδιες τις προσβαλλόμενες πράξεις, σ’ αυτές αναφέρεται ως αιτιολογία η διενέργεια αυθαίρετων διαφημίσεων στο γήπεδο……., συνολικού εμβαδού 1.835 τετρ. μέτρων (15 αγώνες) και 1.570 τετρ. μέτρων (12 αγώνες) αντιστοίχως, ως προς δε τις ειδικότερες ενδείξεις των διαφημίσεων αυτών (χρόνος, είδος, αναλυτικό εμβαδόν, κ.λττ.) γίνεται παραπομπή στις προαναφερόμενες εκθέσεις ελέγχου, όπου αναφέρονται αναλυτικά οι εν λόγω ενδείξεις, οι οποίες και συμπληρώνουν νομίμως την αιτιολογία τους (πρβλ ΣτΕ 669/2016 7μ., 985/2017, 2572/2015), η οποία ως εκ τούτου παρίσταται πλήρης και επαρκής. Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι παραπάνω εκθέσεις ελέγχου είναι πλημμελείς ως προς τη διαπίστωση της διενέργειας αυθαίρετων διαφημίσεων, ότι υφίσταται, δηλαδή, πλάνη περί τα πράγματα, καθόσον, όπως ισχυρίζεται, αφενός είχε καταβάλει τα τέλη διαφήμισης για όλους τους αγώνες (27) που διεξήχθησαν στο γήπεδο της …… κατά την αγωνιστική περίοδο 2014-2015, τα οποία αντιστοιχούν στο σύνολο των τετρ. μέτρων επί των οποίων μπορούν να τοποθετηθούν διαφημιστικές πινακίδες και αφετέρου διότι ο προσδιορισμός των τετρ. μέτρων των διαφημίσεων στις εκθέσεις ελέγχου αυξομοιώνεται αυθαίρετα, αφού το εν λόγω γήπεδο έχει συγκεκριμένη περίμετρο και οι διαφημιστικές πινακίδες συγκεκριμένο ύψος. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως προβαλλόμενος αναποδείκτως, διότι η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει εάν το συνολικό εμβαδόν που ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί για την τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων και ηλεκτρονικών μηνυμάτων στο γήπεδο της …… και στους (27) αγώνες που διεξήχθησαν κατά την αγωνιστική περίοδο 2014-2015 και για τους οποίους έλαβαν χώρα οι επίμαχοι έλεγχοι καταλαμβάνονταν εξ ολοκλήρου από διαφημιστικές πινακίδες και ηλεκτρονικά μηνύματα της εταιρίας της, για τα οποία είχε καταβάλει τα ανάλογα δημοτικά τέλη, μη υφισταμένης ως εκ τούτου εν τοις πράγμασι της δυνατότητας τοποθέτησης διαφημιστικών πινακίδων και ηλεκτρονικών μηνυμάτων καθ’ υπέρβαση του εμβαδού αυτού και καθισταμένης έτσι της καταμέτρησης από τα ελεγκτικά όργανα πλημμελούς.
12. Επειδή, επιπρόσθετα, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι κατά παράβαση της αρχής της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης επιβλήθηκαν τα επίμαχα τέλη και τα αντίστοιχα πρόστιμα. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα (5-8-2014 έως 3-6-2015) δεν προέβη σε διενέργεια αυθαίρετης διαφήμισης στο γήπεδο της……. Αντιθέτως, είχε καταβάλει στον Δήμο τα τέλη διαφήμισης που αντιστοιχούσαν στο σύνολο των διαφημιστικών πινακίδων που μπορούσαν να αναρτηθούν στο γήπεδο της ……για όλους τους αγώνες που διεξήχθησαν κατά την παραπάνω αγωνιστική περίοδο, και ως εκ τούτου, της είχε δημιουργηθεί εύλογα η πεποίθηση ότι είχε τακτοποιήσει όλες τις σχετικές υποχρεώσεις της με τον Δήμο και ότι η διαφήμιση που διενεργούσε ήταν σύννομη, αφού, παρά το ότι ο πρώτος έλεγχος στο γήπεδο διενεργήθηκε στις 5-8-2014 και η ίδια συνέχισε να πληρώνει τα τέλη διαφήμισης σύμφωνα με τις χορηγηθείσες άδειες, ο Δήμος δεν την είχε ενημερώσει για οποιαδήποτε παράβαση, ενώ γνώριζε ήδη από τότε την όποια δήθεν παρανομία. Ωστόσο, όλες οι προαναφερθείσες αντίστοιχες άδειες διαφήμισης εκδόθηκαν μετά από σχετικές αιτήσεις της προσφεύγουσας, με βάση τα τετρ. μέτρα των διαφημιστικών πινακίδων και των ηλεκτρονικών μηνυμάτων, τα οποία η ίδια δήλωνε. Συνεπώς, η έκδοση των αδειών αυτών με την καταβολή των αντίστοιχων τελών διαφήμισης δεν συνιστούν θετικές ενέργειες των οργάνων του Δήμου, οι οποίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν στην προσφεύγουσα την εύλογη πεποίθηση ότι διενεργούσε νομίμως τις επίμαχες διαφημίσεις, ενώ, όπως διαπιστώθηκε, αυτές διενεργούνταν καθ' υπέρβαση των τετρ. μέτρων για τα οποία χορηγήθηκαν οι άδειες. Άλλωστε, τα αρμόδια όργανα του Δήμου ……… ήταν υποχρεωμένα να ελέγξουν τις διενεργηθείσες από την προσφεύγουσα διαφημίσεις και να αποδώσουν σε αυτήν, κατά δέσμια αρμοδιότητα, τις διαπιστωθείσες παραβάσεις, ενώ και η διαπίστωση από τα όργανα αυτά ότι παραβιάσθηκε σε συγκεκριμένη ημέρα, κατά τα παραπάνω, η αντίστοιχη άδεια διαφήμισης, δεν δημιουργεί την υποχρέωση στο Δήμο να ενημερώσει σχετικά την προσφεύγουσα, η οποία ήταν υποχρεωμένη με κάθε αίτησή της να δηλώνει τα πραγματικά τετρ. μέτρα που θα χρησιμοποιούσε. Συνεπώς, οι παραπάνω λόγοι περί παραβίασης των αρχών της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι (πρβλ. σχ. και ΣτΕ 40/2019 7μ., 1085/2018, 2160/2017, 98/2015).
13.Επειδή, τέλος, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις εκδόθηκαν χωρίς προηγουμένως να κληθεί να υποβάλει τις απόψεις της, κατά παράβαση των άρθρων 20 παρ. 2 του Συντάγματος και 6 του ν. 2690/1999, καθόσον, όπως ισχυρίζεται, ουδέποτε ενημερώθηκε από τον Δήμο …… για την έκδοση των επίδικων δυσμενών αποφάσεων, παρότι είχε καταβάλει τα τέλη διαφήμισης που όφειλε για τις διαφημιστικές πινακίδες που ανάρτησε στο γήπεδο. Ο ανωτέρω ισχυρισμός της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως προβαλλόμενος αλυσιτελώς. Τούτο διότι, από το σύνολο των προβαλλομένων από την προσφεύγουσα λόγων, μόνο ο αναφερόμενος στην συνδρομή πλάνης περί τα πράγματα αποτελεί πραγματικό ισχυρισμό σχετικό με την αμφισβήτηση της διάπραξης της επίδικης παράβασης, ο λόγος δε αυτός, όπως αναλυτικά εκτέθηκε και απαντήθηκε στην 11η σκέψη της παρούσας απόφασης δεν παρίσταται ουσιώδης, υπό την έννοια ότι εάν είχε προβληθεί ενώπιον της Διοίκησης από την προσφεύγουσα θα μπορούσε να ασκήσει επιρροή στην εκτίμηση των πραγμάτων από τη διοίκηση (πρβλ. ΣτΕ 91/2018, 157/2017, 689/2016, 2301/2015, 1369/2014, 3578/2013, κ.α.) και να επηρεάσει την έκδοση από τα αρμόδια προς τούτο όργανα των σχετικών αποφάσεων, κατόπιν διαφορετικής εμφάνισης ή εκτίμησης του πραγματικού υλικού (πρβλ. ΣτΕ 1184/2017. 1620-1625/2017 7μελούς, 4226/2014, 4447/2012 Ολομ.), οδηγώντας τη διοικητική διαδικασία σε διαφορετικό αποτέλεσμα
14.Επειδή, με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 15 και 16 του β.δ/τος της 24-9/20-10-1958 και 1 του ν. 2946/2001, εφόσον, όπως διαπιστώθηκε κατά τους ανωτέρω ελέγχους, η προσφεύγουσα διενήργησε στο γήπεδο της …… υπαίθριες διαφημίσεις καθ’ υπέρβαση των τετρ. μέτρων για τα οποία είχε λάβει σχετικές άδειες και είχε καταβάλει ανάλογα τέλη και δεδομένου ότι δεν αμφισβητείται συγκεκριμένα το συνολικό εμβαδόν των ως άνω αυθαίρετων διαφημίσεων, το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς και νομίμως με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις του Δημάρχου …… επιβλήθηκαν τα τέλη που αναλογούν στα παραπάνω τετρ. μέτρα των αυθαίρετων διαφημίσεων. Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσφεύγουσα δεν προβάλλει κανένα λόγο σχετικά με το ύψος των επίδικων προστίμων, το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς και νομίμως με τις ίδιες ως άνω αποφάσεις επιβλήθηκαν και τα επίδικα πρόστιμα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 73 του ίδιου ως άνω β.δ/τος. Συναφώς, νομίμως διενεργήθηκε η εγγραφή της προσφεύγουσας στους βεβαιωτικούς καταλόγους του Δήμου …… για συνολικό ποσό χρέους 4.290,30 ευρώ προερχόμενο από τις ανωτέρω καταλογιστικές πράξεις.
15.Επειδή, κατ’ ακολουθία των ανωτέρω η κρινόμενη προσφυγή πρέπει να απορριφθεί, το καταβληθέν παράβολο να καταπέσει υπέρ του Δημοσίου (άρθρο 277 παρ. 9 του Κ.Διοικ.Δικ ), να μην καταλογισθούν, όμως, σε βάρος της προσφεύγουσας τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου, ελλείψει σχετικού αιτήματος (άρθρο 275 παρ. 7 του Κ.Διοικ.Δικ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την προσφυγή.
Διατάσσει την κατάπτωση του καταβληθέντος παράβολου υπέρ του Δημοσίου.
Η απόφαση δημοσιεύθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στις 9-2-2021.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ